تو رو خدا نگیرید اونو از من

آینه از دیدن تو سیر نمیشه                       دل من با بودنت پیر نمیشه

من از این دوری و این فاصله ها خسته شدم       از همون لحظه اوّل به تو وابسته شدم

                        نه گلایه دارم از تونه دیگه شکایتی                    

نه یه قصه رو لبامه نه دیگه حکایتی

چجوری به دل بگم از سر راه تو بره

دلی که شکسته و هنوز برات منتظره

کاش میشد که از گذشته ها برات حرف بزنم

بعد سالها نتونستم که ازت دل بکنم

 یه اتاق قد قفس برای گریه هام بسه

 آینه بی تاب و قراره واسه تو دل واپسه

  نه غزل مونده تو شعرم نه دیگه ترانه ای

   که برات بسازم از نو شب عاشقانه ای

بی تو چه کنم ؟  

 رفتنت موج غریبی ست که دل می شکند 

الهی من فدای تو                 فدای اون نگاه تو

از من خسته جون بخواه             تا بمیرم برای تو   

علیرضا

اردیبهشت۸۷